Art Partner werkt samen met ongeveer 50 kunstenaars. Ons bestand wijzigt continu en we zijn altijd op zoek naar nieuw talent. Hieronder vindt u een selectie van onze kunstenaars.
Kunstenaars
Machteld Aardse | Wafae Ahalouch el Keriasti | Dario Bardic | Maze de Boer | Carmela Bogman | Nathalie Bruys | Mariëlle Buitendijk | Anook Cleonne Visser | Kristof van Gestel | Lonneke Gordijn | Lara de Greef | Jasper Hagenaar | Roderick Hietbrink | Scarlett Hooft Graafland | Bas Louter | Sanja Medic | Amandine Meunier | Emile Miedema | Micha Patiniott | André Pielage | Deborah Roffel | Silvia Russel | Marleen Sleeuwits | Aam Solleveld | Daan Spruijt | Esmé Valk | Annemiek Vera | Anna Volkova | Marjet Wessels Boer
Machteld Aardse

Machteld Aardse maakt projecties, video’s, tekeningen en performances. De tekeningen zijn daarbij voor haar steeds het uitgangspunt. Vanuit de tekening, het platte vlak, is ze in staat een kritische blik op de wereld te werpen en haar rol in het creatieve proces van de performance of installatie te bepalen. De persoon Machteld Aardse is, telkens in een andere hoedanigheid, prominent of minder prominent aanwezig. "Ik ben niet alleen de maker van het kunstwerk, de voyeur, ik ben er een onderdeel van. Dat houdt tevens in dat mijn publiek altijd al aanwezig is als ik begin. Samen met hen wil ik dingen zichtbaar maken." Machtsverhoudingen en structuren zijn daarbij belangrijke thema’s. Aardse maakt deze zichtbaar als ‘menselijke dingen’ waarover iedereen een eigen mening of gedachte mag hebben.
Lees het hele interview met Machteld Aardse en Herman de Haan.
Machteld Aardse is Art Partner van Van Doorne advocaten, notarissen, fiscalisten
www.machteldaardse.nl
Wafae Ahalouch el Keriasti

Bekendheid kreeg Ahalouch el Keriasti in 2003, toen ze de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst won met haar grote, witte schilderijen geënt op de thematiek van de zeven hoofdzonden. Het kleurgebruik in deze witte schilderijen is bijna doorzichtig en geeft maar langzaam prijs wat er echt te zien is. Naast schilderijen maakt Ahalouch el Keriasti ook (muur)tekeningen en sinds kort is ze bezig met de installatie ‘Museum of Conflict’. Die installatie bestaat uit een maquette, tekeningen, collages en keramische beelden. In het werk van Ahalouch el Keriasti zit een politiek-religieuze lading die in eerste instantie verhuld wordt door de onschuldige uitstraling die ze haar werk weet mee te geven. "Ik laat de realiteit in mijn beelden samengaan met fictieve verhalen, zoals sprookjesvertellingen en films. Hierdoor ontstaat een geheel nieuwe wereld, waarbij grote vraagstukken naadloos vermengd worden met humor."
Dario Bardic

Videokunstenaar Dario Bardic is afkomstig uit Zagreb (Kroatië). Elke video die hij maakt, is voor Bardic een apart verhaal. ‘Love Song’ zou een verhaal over liefde kunnen zijn, maar gaat veel meer over interactie tussen twee mensen. Waar die mensen zich bevinden of welke relatie ze met elkaar hebben, is onbelangrijk. "In de kern gaat het om geven en nemen, een gegeven, een verhaal dat ik op minimalistische wijze heb neergezet." Wat Bardic intrigeert aan het medium video, is de mogelijkheid om met een kleine ingreep aan een heel alledaags en normaal beeld iets surreëels mee te geven. Hij wil met zijn werk visuele prikkels afgeven, die inspelen op het onderbewuste. Thema’s die het wezen van de mens raken, zoals liefde, haat, dood en angst, spelen dan ook steeds weer een rol in het werk van Bardic.
Lees het hele interview met Dario Bardic en Alexander Strengers.
Dario Bardic is Art Partner van De Nederlandsche Bank
http://members.chello.nl/d.bardic
Maze de Boer

Maze de Boer (1976) rondde de Rijksacademie af in 2008 en werd in 2009 genomineerd voor de Prix de Rome. Eerder studeerde hij af aan de Gerrit Rietveld Akademie (2003). De laatste paar jaar maakt de Boer vooral ruimtelijk werk. Zijn fascinatie voor de illusie speelt daarbij een belangrijke rol. ‘Door de toeschouwer onderwerp te maken van mijn ruimtelijk werk probeer ik grenzen van de realiteit te laten zien. De toeschouwer participeert in mijn voorstelling door simpelweg aanwezig te zijn en de ruimte te ervaren. Ik zoek in een geënsceneerde realiteit de grens op tussen beeldende kunst en theater.’ Zo zette De Boer het werk ‘(de)constructie’, met behulp van een steigerconstructie van 25 meter (L) x 25 m (B) 12 m (H), neer op landgoed Heeswijk-Dinther. De bezoekers konden het kasteel betreden en tegelijkertijd konden ze in de ‘kasteeltuin’ van De Boer het werk van de andere kunstenaars die deelnamen aan dit project – Dertien hectare weiland - bezichtigen.
Lees hoe Maze de Boer patronen helpt te doorbreken bij Reclassering Nederland
Carmela Bogman

Carmela Bogman betrekt in haar werk de mens bij de openbare ruimte. Haar projecten laveren tussen kunst en design en variëren van een gebiedsvisie voor een nieuwe N-weg in de provincie Overijssel tot een workshop Boomhutten Breien in Amsterdam Noord.
Carmela begint haar projecten met een uitgebreid onderzoek, waarbij ze zich richt op de aanwezige landschappelijke elementen, de bewoners en de cultuurhistorie. In haar werk werkt zij veel samen met professionals uit andere werkgebieden zoals de architectuur en de landschapsarchitectuur
Nathalie Bruys

Nathalie Bruys noemt zichzelf geluidskunstenaar. Ze groeide op een schip op, een plek waar geluid veelzeggend is: het geklos aan boord van de werkende scheepslui, bonkende motor en onheil. Sinds die vroegste tijd weet ze eigenlijk wat haar te doen staat. Mensen wakker schudden, bij de les houden en op een aangename manier verrassen met haar ideeën en projecten waarin geluid en muziek een belangrijke rol spelen. "Prodeorodeo was een 'surprise attack' tijdens een jurisprudentielunch van advocaten." Het was een performance waarbij twee geheel in het zwart geklede meisjes op de grote vergadertafel sprongen en een gevechtsdans uitvoerden op harde housemuziek. De advocaten werden even uit hun dagelijkse bezigheden gehaald en geconfronteerd met kunst. "Feit is dat het hele kantoor er nog lang over nagepraat heeft. Ik wil mensen tot nadenken aanzetten." Tevens zette Bruys het geluidskunstwerk Brain Tonic op voor het OCW.
Nathalie Bruys is Art Partner van het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
Lees het hele interview met Nathaly Bruys en Jan Willem Boom
MariËlle Buitendijk

Bekendheid verwierf Mariëlle Buitendijk in 2005, toen zij de Koninklijke Prijs voor de Schilderkunst won met twee grote zwart-witschilderijen van voetbalstadions. Sindsdien heeft ze zich verder ontwikkeld: het zijn nog steeds zwart-witwerken met veel nuances grijs door de gebruikte airbrushtechniek, maar de onderwerpen breiden zich langzaam uit. Buitendijk haalt haar inspiratie onder andere uit oude films uit de jaren dertig van de vorige eeuw, zoals ‘Olympia’ en ‘Der Weisse Hölle vom Piz Palü’. Deze laatste film, met Leni Riefenstahl in de hoofdrol, gaat over een berg die wordt beklommen om zijn schoonheid, maar die ook levens neemt. "De kracht die deze berg uitstraalt en de macht die hij heeft over de beklimmers, zijn voor mij aanleiding om aan een nieuwe serie schilderijen te beginnen. Ik doe onderzoek, haal foto’s van het internet en sluit me dan op in mijn atelier."
Anook ClÉonne Visser

Anook Cléonne Visser werd in 1996 toegelaten tot de Rijksacademie en daarvoor studeerde zij cum laude af aan de Gerrit Rietveld Akademie in de richting Autonoom Keramiek. Visser is in deze tijd geroerd door 'het landschap van het intieme', voortkomend uit haar bewondering voor 17e eeuwse stillevenschilders zoals Willem Kalf en Adriaen Coorte. Ook een bedrijf of organisatie ziet zij als een landschap. 'Elk bedrijf heeft zijn eigen regels, structuur en te volgen paden. Ik vind het interessant die te doorgronden. We hebben grenzen nodig om tot bloei te komen'. Behalve objecten van keramiek maakt Anook Cléonne Visser ook tekeningen en installaties zoals het werk 'As it could, if we would'. Een 'Conversation Piece' dat ons attendeert op het onvermogen om echt naar elkaar te luisteren.
Anook Cléonne Visser nam deel aan Vertrouwen Verbeeld: 12 kunstenaars interviewden ruim 50 opinieleiders uit de financiële sector over het onderwerp Vertrouwen. Een initiatief van Art Partner en Cultuur en Ondernemen. Lees meer over de resultaten op www.vertrouwenverbeeld.nl
Anook neemt deel aan KIS (Kunstenaars, Innovatie, Strategie), een leergang voor kunstenaars en creatieven, die hun creativiteit en vakmanschap willen inzetten in het bedrijfsleven. Zie de website.
http://anookinhaaratelier.blogspot.com/
Kristof van Gestel

"Al mijn beelden zijn eigenlijk een soort acties, het zijn resultaten van een aantal - niet per se doelgerichte - handelingen. Ze dragen hun eigen logica in zichzelf. Ze moeten nergens op lijken, ze stellen niets voor. Ze zijn wat ze zijn: objecten, dingen, en ze behoren tot de wereld van dingen om ons heen." Van Gestel, ooit begonnen als performancekunstenaar, maakt zijn sculpturen speels en kleurrijk, waarbij maat, schaal en materiaalkeuze het vertrekpunt zijn. De werken ontstaan in zijn atelier, maar zodra ze die ruimte verlaten en in een nieuwe context komen te staan, leidt dat bij Van Gestel weer tot nadenken en transformaties. "Meer dan in het maken van individuele objecten ben ik geïnteresseerd in momenten en plaatsen waar verschillende dingen samenkomen en waar verschillende materialen en hun bijbehorende associaties elkaar ontmoeten.
Lonneke Gordijn

In 2005 rondde Lonneke Gordijn de Design Academy in Eindhoven af. Na een jaar freelance ervaring opgedaan te hebben, richtte ze in 2006 met haar partner Ralph Nauta haar eigen onderneming Drift op. De werken die ze maken, zijn autonoom, maar kunnen makkelijk in een serieproduct worden omgezet. Dat geldt ook voor de ‘Ghost Chair’. Het ontwerp is van de buitenkant rechttoe rechtaan, terwijl het binnenste van de stoel gebogen lijnen laat zien, die in rook lijken op te gaan "Wij streven naar tijdloze ontwerpen waarbij wij ons niets aantrekken van de huidige mode en trends, en waarbij de grens tussen kunst en functionaliteit vervaagt. Ons werk zit vol energie en komt voort uit onze voorliefde voor zowel de natuur als sciencefiction", aldus Gordijn.
Art Partner Projects: Lonneke Gordijn bedacht het concept voor de Kennisdag Duurzaam Inkopen van SenterNovem. Lees meer
www.designdrift.nl
Lara de Greef

Lara de Greef is productdesigner van objecten die opvallen door een bijzondere esthetiek en lijnvoering. Voor Lara vormt materiaal haar eerste uitgangspunt, waarmee ze nieuwe mogelijkheden creëert binnen het spectrum van productdesign. Voorheen werkte Lara veel met het duurzame materiaal bamboe. De inspiratie ontstond tijdens een opdracht in India voor Dutch Design in Development, waar ze een lijn lifestyle accessoires van bamboe maakte. Keramiek is Lara’s andere passie. Voorbeeld is de vazenserie 1+1=3. Recent werk ontwikkelde Lara in het Europees Keramiek Centrum Eindhoven, waar ze van keramiek een speelse lijn maatlepels ontwierp.
Jasper Hagenaar

Een aantal jaren geleden werkte Jasper Hagenaar nog vrij abstract en stond vooral het experiment voorop. De nieuwsgierigheid naar wat de verf doet en hoe iets uitpakt, is er uiteraard nog steeds, maar de beeldtaal is anders. Zijn onderwerpen zijn figuratief. De beschouwer wordt geconfronteerd met dieren, zoals haaien, apen of wolven, en met stoere of eenzame cowboys. Wat al deze beelden gemeen hebben, is de directe herkenbaarheid. "Het zijn een soort clichébeelden, alleen dan niet zo comfortabel en idyllisch als je zou verwachten. Ik probeer er een soort onrust in te schilderen." Datzelfde geldt voor de wuivende palmbomen. Door de compositie alleen al wordt er iets anders opgeroepen dan een vakantiegevoel. Het materiaal voor deze beelden - hoe kan het ook anders - haalt Hagenaar uit fragmenten van films en uit foto’s.
Lees hier hoe Jasper Hagenaar een serie litho's ontwierp als relatiegeschenk voor Gimv.
Jasper Hagenaar is Art Partner van Gimv.
www.jasperhagenaar.nl
Roderick Hietbrink

In het werk van Roderick Hietbrink zijn de relatie tussen natuur en cultuur en de rol van de mens daarin belangrijke thema’s. Hietbrink wordt gefascineerd door wat mensen maken vanuit hun behoefte aan ordening en bezwering van de onvoorspelbare natuur, en probeert die drang tot controleren in zijn werk te exploiteren en zichtbaar te maken. In zijn fotowerken ‘Seagull in corridor’ en ‘Seagull in corridor (selfportrait)’ figureren gedomesticeerde vogels die hun leefgebied - door de structuren die de mens creëert en oplegt - noodgedwongen in de stad hebben. Hij verbeeldt dit gegeven door de vogels in benauwde binnenruimten te plaatsen. De beschouwer wordt op die manier geconfronteerd met een realiteit die moeilijk te doorgronden is. Er wordt gespeeld met verhoudingen, schaal en maat, waardoor onduidelijk blijft in hoeverre de ruimten echt of onecht zijn.
Scarlett Hooft Graafland

In de beelden van fotografe en globetrotter Scarlett Hooft Graafland wordt het surrealistische karakter van het landschap benadrukt. De plekken die ze aandoet, zijn dan ook bijzonder: ze observeert er het dagelijkse leven, snuift de cultuur op en bestudeert de geschiedenis. Denk daarbij aan de rotslandschappen in het zuiden van China, de verlaten en ruwe vlaktes van IJsland en de immense zoutwoestijn in Bolivia. "Ik vond het mooi om in die witte vlakte te werken, omdat dit bijna als een tekening werkt: iets neerzetten op een neutrale witte achtergrond. De omgeving wordt bijna iets abstracts, waarbij de geënsceneerde situaties en figuren een eigen verhaal beginnen te vertellen, alsof je ze midden in een performance vangt." In al haar foto’s is een passie voor zowel de sociale als de natuurlijke omstandigheden voelbaar.
www.scarletthooftgraafland.com
Bas Louter

Sanja Medic
Free Fall, video installatie, CIP/
de Tweede Kamer, Den Haag,
in opdracht van VROM
Een van de belangrijkste aspecten van Sanja Medics werk is haar beslissing om de verschillende lagen van onze perceptie te willen raken. Om dit te bereiken, gebruikt ze vaak fotografie als startpunt en als resultaat van haar onderzoek. De transformatie die haar werk gedurende het proces ondergaat, heeft niet alleen een visuele collage tot resultaat. Veel meer zijn het collages van verhalen en betekenissen. En juist die verhalen en betekenissen hebben grote toegevoegde waarde voor bedrijven die de verbinding met werknemers en klanten willen vormgeven. Haar werk is goed te duiden met het Engelse woord phantasmagoric: een constant veranderend landschap dat is opgebouwd uit verschillende elementen. Met haar werk nodigt ze mensen uit om een andere perceptie te ontwikkelen op de realiteit. Sanja Medic laat een grote betrokkenheid zien met de context, de omgeving, waarin haar werk wordt getoond, zowel de architectuur- als de sociaal-politieke context. Ze gelooft dat mensen de kracht hebben om veranderingen door te voeren, om een stempel te zetten op hun omgeving.
Amandine Meunier

Het werk van Meunier is poëtisch te noemen, het roept een verlangen op naar een land dat niet bestaat. Dit land heet ‘Nomadistan‘. Voor dit denkbeeldige land maakt Meunier allerlei ‘gereedschappen’ om het te kunnen bereiken. Meer dan die gereedschappen heb je ook niet nodig, is haar gedachte. "Waarom zou een mens materiële zaken willen bezitten? Zegt dat iets over wie je bent? Is het niet geweldig om altijd onderweg te zijn zonder onnodige bezittingen en ballast", vraagt de Française zich af, die in Marokko opgroeide en later wel 30 keer verhuisde. Gefascineerd door begrippen als ‘identiteit’, ‘oorsprong’ en ‘thuis zijn’, maakte ze onder andere het vloerobject ‘Adrift’ waar je achteloos tegenaan loopt, maar dat je ook als reddingsboei kunt grijpen om niet te verdrinken in de dagelijkse sleur van het leven.
Lees het hele interview met Amandine Meunier en Marc Berg.
Amandine Meunier is Art Partner van Plexus Medical Group
Micha Patiniott

Na de Rijksacademie (2006/2007) verblijft Micha Patiniott momenteel voor een recidence in Amerika (Fine Arts Work Center, Provincetown). Eerder dit jaar exposeerde hij al in Berlijn. Patiniott schildert graag ‘onspectaculaire’ onderwerpen. ‘Mensen, dingen en gebeurtenissen die ik ondanks hun alledaagsheid, bijzonder of eigenaardig vindt. Beter gezegd: dankzij hun frisse eenvoud.’ Toch is er meer aan de hand. Vaak probeert de schilder twee tegenpolen in het beeld te verenigen. Het onderwerp is breekbaar en sterk tegelijkertijd. Het onderwerp is vanzelfsprekend, maar tegelijkertijd vreemd. Denk aan het schilderij dat hij vorig jaar op de Rijksacademie in zijn atelier toonde: ‘Minor Key’. Een piano met drie toetsen. Voor het bekijken van zijn schilderijen moet je de tijd nemen. Altijd valt er iets te ontdekken. De onderwerpen kunnen serieus zijn, maar door een lichte benadering met humor, biedt hij lucht aan de thematiek.
Emile Miedema

Eigenzinnig en wars van de trends in de hedendaagse schilderkunst, gaat Miedema zijn eigen weg. Als je hem wilt typeren, is hij een gedegen en klassiek schilder die zijn schilderijen bevecht, de dialoog ermee aangaat en voor wie de inhoud van het werk in het schilderij zelf zit, in de verf. Het gaat hem er niet om de thema’s van het leven vast te leggen. "Dat vind ik te illustratief. Hoewel ik soms momenten heb waarop ik meen grote thema’s te moeten aansnijden, maar die zijn dan toch van een andere orde dan wat er in de wereld aan de hand is." De motieven die hij kiest voor zijn doeken, zijn daarom simpel: meisjes, muurtjes en meer recent zoomt hij in op voorwerpen als schoenen.
Lees het hele interview met Emile Miedema en Arjen Breedveld
Emile Miedema is Art Partner van Dicke Röell Breedveld Executive Search
www.emilemiedema.nl
AndrÉ Pielage

André Pielage maakt grote minimalistische objecten en ruimtelijke installaties. In zijn werk is ruimte steeds het hoofdthema. Hij wil ruimte zichtbaar maken met de materialen en constructies die hij toepast. "Mijn installaties zijn sober in vorm. Door een consequent doorgevoerde verhouding tussen materiaal en materieloosheid krijgt het werk zijn betekenis." Daarbij zijn voor Pielage de beleving van zijn werk en de ervaring van de toeschouwer uitermate belangrijk. In al zijn werk is hij eropuit de sensatie en emotie die het kunstwerk oproept, zolang mogelijk in het systeem van de beschouwer te laten voortduren. Het grote gietijzeren bed dat de naam ‘Oblivion’ draagt, roept ontegenzeggelijk een soort verlangen op. De zachtheid van het ornamentele motief nodigt uit om erop te gaan liggen, maar door de hardheid van het materiaal word je tegengehouden.
Lees hier over hoe André Pielage met zijn Trekkerspoor refereert naar de Zeeuwse leden van de ZLTO.
Deborah Roffel

Deborah Roffel (1982) is fotograaf en werkt zowel autonoom als in opdracht. Opleidingen volgde ze o.a. bij de gevierde fotografen Marcel van der Vlugt en Arjan Benning, aan de Academie Minerva in Groningen en de Modeacademie in Gent. Deborah is een specialist in directe fotografie, dat zich kenmerkt door vlarden van humor, liefde en absurdideit. Beïnvloed door haar werk als sportfotografe speelt ook in Deborah's autonome werk het menselijk lichaam een opvallende rol. Gedraaide, gewrongen lichamen staan in absurde poses bevroren in het moment, vaak in een nogal unheimische omgeving. Verbazing, verwondering en een grijns op het gezicht overkomen je als kijker, waardoor je meteen meer wilt zien. Deborah ontving in 2009 zeven eervolle vermeldingen tijdens The International Photography Awards 2009 (IPA).
Silvia Russel

Het menselijk gedrag speelt een belangrijke rol in het werk van Sylvia Russel, die naast een opleiding aan de Rietveld Academie ook is opgeleid als psychologe. Vaak doet zij projecten in omgevingen waar veranderingen plaatsvinden. De wijze waarop mensen omgaan met veranderende omgevingsfactoren fascineert Sylvia enorm. Voorbeeld hiervan is Sylvia’s project Het Blauwe Huis, dat plaatsvond in de nieuwbouwwijk IJburg in Amsterdam waar Sylvia werkte met jonge en gescheiden moeders. Ze liet ze hun ervaringen tekenen van de omgeving, waar in grote mate sociaal isolement aanwezig is, ook onder hoogopgeleide vrouwen.
De ervaringen en bevindingen die Sylvia in haar ontmoetingen meeneemt geeft ze weer in tekeningen. Hierin neemt zij ook de rol van zichzelf mee. De vragen die zij anderen in de projecten stelt zijn ook haar eigen vragen. Haar tekeningen zijn dan ook te beschouwen als een vorm van zelfportret.
Marleen Sleeuwits

Sinds het afronden van de post-opleiding Fotografie aan de Sint-Joost Academie in Breda houdt Sleeuwits zich vooral bezig met het vastleggen van ‘nieuw’ ontstaan gebied: winkel- en recreatiegebieden, woonwijken en vliegvelden. Sleeuwits typeert deze gebieden als vervreemdende en artificiële omgevingen. "Deze plekken interesseren mij vanwege de spanning die ontstaat tussen de esthetische perfectie die ze uitstralen, en tegelijkertijd de beklemmende sfeer van kunstmatigheid." In haar meest recente serie ‘Interiors’ lijkt een meer private sfeer in de werken te sluipen. Hoewel het nog steeds om lege ruimten gaat, is de aanwezigheid van mensen licht voelbaar: een souterrain met dichtgetrokken, groezelige groene gordijnen, een keurig schoongemaakt barretje in een buurthuis of kisten die onderaan een trap staan te wachten om opengemaakt te worden.
Lees het hele interview met Marleen Sleeuwits en Cateautje Hijmans van den Bergh.
Marleen Sleeuwits is Art Partner van Boer & Croon Strategy and Management Group
www.marleensleeuwits.nl
Aam Solleveld

Al vanaf het begin van haar carrière houdt Aam Solleveld zich bezig met het begrip ‘ruimte’. Aanvankelijk maakte ze grote objecten en ruimtelijke installaties. "Dat was vooral veel gedoe en afhankelijkheid van anderen." Vrij snel daarna ging ze tekenen met zwart grafietpotlood op papier. Met deze middelen onderzoekt ze het vlak, de ruimte en de stemmingen die ze tegenkomt. Solleveld wil de beschouwer de tekening als het ware laten betreden. Dat is wat ze met haar huidige werk ook wil bereiken. Het werk komt tot stand in de ruimte zelf en beslaat de ruimte zelf. Het zijn grote tapetekeningen van keukens, barren en skylines op de muur, die je als beschouwer laten switchen tussen de ruimte die gemaakt is en de werkelijke ruimte.
Lees het hele interview met Aam Solleveld en Rinske van Ramshorst-Cnossen.
Artikel Mr. Motley, Lotte van Gelder: interview met Aam Solleveld
Collumn NRC, Maria Barnas: Ernaast. Over Aam Solleveld.
Aam Solleveld is Art Partner van Houthoff Buruma
Daan Spruijt

Hoewel opgeleid als beeldhouwer aan de Academie voor Kunst en Vormgeving in Den Bosch, heeft Spruijt na zijn examen nooit meer een sculptuur aangeraakt. Al vanaf zijn achttiende is hij geïntrigeerd door animatiefilms, en deed hij dat destijds nog op amateuristische wijze, daarvan is vandaag de dag geen sprake meer. Met zijn animatiefilm ‘Morning lemon’ reisde Spruijt tal van (inter)nationale filmfestivals af. Zijn werk gaat over (mis)communicatie, over de kracht ervan, maar ook over het gevaar ervan. In ‘Morning lemon’ wordt een huiselijke situatie geschetst van een man en een vrouw. Echter, een van hen is tijdelijk buitenshuis en in de contacten van die persoon loopt het onomkeerbaar mis. "Waar het mij om gaat, is dat er in het tijdperk van e-mail, mobiele telefoon en internet bijna geen face-to-face communicatie meer lijkt te bestaan. Op die problematiek zoom ik in."
Lees het hele interview met Daan Spruijt en Albert Jan Huisman.
Daan Spruijt is Art Partner van WatsonWyatt
www.daanspruijt.nl
EsmÉ Valk

In 2000 studeerde Esmé Valk af aan de Academie voor Beeldende Kunst en Vormgeving in Enschede in de richting ‘Modevormgeving’. Hoewel ze daarna gelijk autonoom werk ging maken, blijft ze een voorliefde voor het werken met textiel houden. Het werk ‘Gate C’ bijvoorbeeld is gemaakt van tientallen in repen gescheurde voetbalshirts. De repen zijn in een netstructuur aan elkaar gehaakt, op sommige plekken valt de structuur weg en ontstaat een wirwar van samengeklonterde draden. "Ik vind het belangrijk dat mijn werk associatief is en dat er ruimte is voor de interpretatie van de beschouwer", zegt Valk. Achter elk werk zitten een persoonlijke gedachte en motivatie om het te maken, maar het is voor Esmé niet belangrijk dat diezelfde gedachte collectief gedeeld wordt. "Het is juist interessant om te horen wat anderen in mijn werk lezen."
Lees het hele interview met Esmé Valk en Lineke Bruins.
Esmé Valk is Art Partner van Krans & Van Hilten Advocaten
www.esmevalk.com
Annemiek Vera

Annemiek Vera zet in het werk ‘Wonderland’ moeilijk met elkaar te rijmen beelden makkelijk en op een directe manier naast elkaar neer. Daarmee doet ze een beroep op de verbeeldingskracht van de beschouwer. Je vraagt je af wat er aan de hand is en welk verhaal er verteld wordt. De combinatie klopt niet: een jonge vrouw in een zwarte jurk met zwierig patroon naast een in het oog springende roze tank, een moordwapen. Vera zelf weet uiteraard wel waar het vandaan komt. In de eerste plaats heeft haar werk altijd weer heel erg met haar eigen persoon te maken, en in de tweede plaats wil ze een algemeenheid meegeven. "Je kunt het leven als een sprookje tegemoet treden, maar de kans is groot dat bepaalde verwachtingen over dat leven niet uitkomen."
Lees het hele interview met Annemiek Vera en Marjan Mol.
Annemiek Vera is Art Partner van KPMG
www.annemiekvera.com
Anna Volkova

Op de kunstacademie in Sint-Petersburg, haar geboortestad, specialiseerde Volkova zich al in keramiek en glas. Ze heeft een grote interesse voor symbolen, motieven en onderwerpen in de beeldende kunst door de eeuwen heen. Het menselijk hoofd is daar een van. "In het hoofd vormt de mens ideeën, gevoelens en stemmingen. Hier ontstaat het karakter." Deze fascinatie gaf aanleiding tot het maken van veel verschillende hoofden, maskers, zelfportretten en sinds kort pruiken. Iconografisch gezien, verwijst de afbeelding van de pruik naar een zestiende-eeuws herdersspel van de Italiaanse dichter Guarini, waarin de nimf Corisca haar geliefde met haar weelderige haardos - die niet echt blijkt te zijn - zou voorliegen. Een thema dat in de Italiaanse barokschilderkunst voorkomt en nu door Volkova, voor wie begrippen als ‘conflict’, ‘gevoelsleven’ en ‘seksualiteit’ belangrijk zijn, op een hedendaagse manier wordt neergezet.
Lees hier over hoe Anna Volkova met een raamkunstwerk de kernwaarde van Mn Services symboliseert.
Lees hier hoe Anna Volkova de link legt tussen de ZLTO en haar 18.000 leden.
Marjet Wessels Boer

Marjet Wessels Boer laat zich inspireren door begrippen als ‘eigenheid’, ‘uitstraling’ en ‘beleving’ van objecten en merken. Ze onderzoekt de eigenaardigheden van produkten en de associaties die we daarbij hebben. Welke betekenis heeft een object? Waar heeft het haar oorsprong? En welk verhaal vertelt het object? Dit onderzoek leidt tot waardevolle inspiratie voor nieuwe ontwerpen. Oog voor historie van objecten en de relaties die we ermee hebben geven haar ontwerpen wortels en een ziel.
Voor het stadsdeel Zeeburg ontwierp de kunstenares in 2007 een ‘Buurttafel met Spelaanleiding’. ‘Het gewenste ‘spelelement’ vond ik lastig. Ik geloof niet zo in een dwingend spel wat zich beperkt tot het tafelblad. Spel reikt verder en abstracter. Dat een tafel kan uitdagen tot spel door afwijkende vorm en hoogte heeft zich gelukkig in praktijk wel bewezen.’
Marjet werkte samen met woningcorporatie Stadgenoot. Lees meer over haar “Straatkleed”.
