Amandine Meunier + Plexus Medical Group
Marc Berg, directeur Plexus, over de samenwerking met Amandine
"Het leek ons leuk om niet alleen maar kunst te kopen,maar dat er door de samenwerking met een kunstenaar ook een interactie binnen onze groep zou ontstaan", vertelt Marc Berg, partner bij Plexus Medical Group. "Met Art Partner zet je een soort experiment neer, waarvan de uitkomst onvoorspelbaar is. Wij werken veel met projecten waarin je die voorspelbaarheid juist probeert te optimaliseren. Het is interessant om dat eens heel anders te doen." De thematiek van Amandine Meunier, ‘nomadisme’, sloot aan bij het gegeven dat medewerkers binnen Plexus meer zullen gaan flexwerken. Het bedrijf komt door snelle groei plaatsen tekort. Tegelijkertijd blijven plekken onbezet doordat medewerkers vaak op reis zijn.
"Amandine betrekt ons bij haar ideeën en zoekt naar wegen waarmee ze onze input in haar werk kan verwerken. Ze heeft in haar eerste jaar iedereen gevraagd foto’s te maken als input voor haar werk. Soms was dat waarmee wij aankwamen, ‘plat’ of ‘vergezocht’. Dan zie je hoe belevingswerelden uit elkaar lopen. Zij ziet poëzie waar wij dat niet zien, en andersom." "Amandine zet de mensen hier aan het denken. Ze schrijft poëtische teksten op muren en op deuren, ze gaat heel erg haar gang. Je moet dat laten gebeuren en iedereen neemt er iets van mee. Ik vind het prachtig wat ze doet. Er is bij ons een goede sfeer op het werk en mensen werken lang; er is een nauwe verbondenheid met het werk. Het kunstproject met Amandine maakt dat expliciet. Dat gaat over ‘identiteit’ en hoe je persoonlijkheid op het werk tot uiting komt."
Amadine over haar werk voor Plexus
Amandine Meunier werkt binnen Plexus aan een ‘Road Poem’. Amandine: "Het is een soort landkaart van woorden die over muren en de vloer door het kantoor loopt. Op straat maak ik foto’s van woorden als ‘weg’ en ‘richting’. Die woorden kun je heel poëtisch opvatten, ze zeggen iets over het leven. De medewerkers van Plexus reizen veel, dus ik wil dat zij zelf ook dit soort ‘reis’woorden verzamelen. Zo krijgen ze een band met het kunstwerk.Daarnaast ben ik bezig met het ‘Ground Piece’. Medewerkers hebben straks niet meer een eigen plek in het kantoor, met hun eigen fotootjes en dergelijke. Het ‘Ground Piece’ symboliseert een plek, een basis, waardoor ze zich geaard kunnen voelen. Het wordt een tastbaar object waarvoor medewerkers ook zelf het beeldmateriaal aanleveren. Tot nu toe leverde dat kopjes koffie en autosleutels op,maar ik wil dat het dieper gaat dan dat. Dat gezamenlijke proces is ook belangrijk, niet alleen het eindproduct."
Discussie met de medewerkers
Na haar Road Poem en Ground Piece in het kantoor realiseert Amandine op dit moment haar werk voor het tweede jaar. Daarvoor zoekt ze wederom de interactie met medewerkers van het kantoor op."Bij Plexus staan ze heel erg open voor wat er komt, ze beperken me daar helemaal niet in. Dat is een mooie, maar ook een gekke positie. Twee heel verschillende werelden komen bij elkaar.We moeten allebei een stapje naar die andere wereld zetten. Ik probeer hen te laten zien dat kunst eigenlijk heel dichtbij je kan staan als je je ervoor openstelt. Met open ogen door het leven zijn er zoveel waardevolle kleinigheden te vinden. Daar zijn veel mensen in eerste instantie niet mee bezig. Het is bijzonder als ze door mij nieuwsgierig worden."