Het hangt boven je
"In het schrijven van een nieuw toneelstuk is de fase van het niet weten het mooist en het verschrikkelijkst tegelijk; de research is gedaan, een deadline ligt vast in de toekomst, en in het nu is er alleen een leeg vel papier. Een hele berg chaos moet via het niets tot iets volstrekt nieuws transformeren.

Het rommelen begint, het uitproberen, het zenuwachtig zijn, in de nacht wakker worden met een (op dat moment fantastisch) idee of de stress van het geen idee hebben. Chagrijn en hoofdpijn, euforie en krakende hersenen, tranen soms, uitbundig plezier. Je wil eigenlijk echt dat die fase zo snel mogelijk voorbij gaat omdat het je helemaal lijkt over te nemen, en tegelijkertijd voel je hoe geweldig het is dat alles nog mogelijk is, dat je puzzelstukjes vindt, dat die blijken te passen, of dat je alles nog volledig om kan gooien, kijken wat er dan gebeurt!

Je voelt wat het zou kunnen worden maar je kan het nog niet grijpen. Het hangt als het ware boven je. Hier speelt vertrouwen een cruciale rol. Vertrouwen in het proces, vertrouwen dat je het echt wel weet ook al weet je het nu nog niet.

Niet te snel willen gaan! Dingen moeten rijpen. Blijf er maar in staan, in dat zoek- en vindveld. Het is hoe het moet zijn…"

www.gehringenketelaars.nl